GASTREGISSEUR: MIRJAM KOEN
Theater Artemis vroeg Mirjam Koen voor de regie van Bloedmooi en zielsongelukkig. Voor deze voorstelling, gebaseerd op een nieuwe tekst van Jeroen Olyslaegers, vonden we in haar - behalve de ambacht die Artemis wil voorstaan - een gerenommeerde, veelzijdige, inspirerende en creatieve maker.
Artemis vroeg wat Mirjam Koen aanspreekt in het verhaal van Eros en Psyche en het regisseren van een voorstelling voor vele leeftijden.
Mirjam Koen: "Wat me aantrekt in het verhaal over Eros en Psyche is de overweldigende kracht van een eerste liefde. Daarnaast het gif van de jaloezie en de aantrekkingskracht van het duistere, van het jezelf willen vergeten en zelfs kwijtraken omdat je last hebt van wie je bent of van wie je in de ogen van anderen denkt te zijn. Het gaat om heftige nieuwe ervaringen en jezelf ontmoeten in nieuwe omstandigheden.
Een voorstelling kan universele elementen in zich dragen die zowel jong als oud weten te raken. Ik ben het met Floor Huygen eens dat je je publiek, en dus ook een jong publiek, serieus moet nemen. Er bestaan geen vaste wetten voor wat kinderen aankunnen en begrijpen. Als theatermaker laat je je door een bepaalde intuïtie leiden en je vertrouwt erop dat ergens in je achterhoofd een kind of een puber of een adolescent met je meekijkt. Het is een talent van acteurs om tijdens het spelen te communiceren met een jong publiek, te verleiden - zonder oppervlakkig te willen pleasen - om mee te gaan met waar het wezenlijk om gaat."
Mirjam Koen is sinds de oprichting verbonden aan het theatergezelschap O.T. (Onafhankelijk Toneel Rotterdam), aanvankelijk acterend, sinds 1980 als regisseur. Vanaf 1984 is zij een van de drie artistiek leiders.
Door de jaren heen was het werk van Mirjam Koen te zien op prestigieuze festivals, o.a. Zomergasten (Holland Festival 1980), Platonov (winnaar Theaterfestival 1992), De woudduivel (Theaterfestival 1999), en, meer recent De Geit of, Wie is Sylvia? (Theater Festival 2009), tevens winnaar van de Toneel Publiekprijs 2010. Bert Luppes won de Louis d'Or voor zijn rol in De Geit of, Wie is Sylvia?. Nog een actrice die nauw verbonden is aan O.T. is Ria Eimers. Beiden werden voor hun rollen in Wie is er bang voor Virginia Woolf?, in regie van Mirjam Koen, genomineerd voor de Theo d’Or en Louis d’Or 2005.
Behalve Bert Luppes valt op hoeveel spelers regelmatig werken bij zowel Artemis als O.T., en te zien zijn in voorstellingen onder regie van Floor Huygen of Mirjam Koen. Met name Fabian Jansen, Marieke de Kleine, Tom Struyf, Lizzy Timmers, Roos Van Vlaenderen en Marlies Heuer.
Naast wereld-repertoire van o.a. Tsjechov, Ibsen, Albee, maakte Mirjam Koen origineel werk - montagevoorstellingen. Van de klassieke tragedies die zij op toneel voerde, noemen we o.a. Hekabe en Trojaanse Vrouwen van Euripides. Oude verhalen vormen wederkerend een bron van inspiratie voor haar opera-regies. Sinds 1988 ontwikkelde O.T. zich als eigenzinnig operahuis, waarin Mirjam Koen en Gerrit Timmers samen optreden als regisseurs, en is het gezelschap actief in samenwerkingsverbanden of coproducties met o.a. de Nationale Reisopera, De Nederlandse Opera, het Nieuwe Luxor Theater en het Rotterdams Philharmonisch Orkest.
Familievoorstellingen waarvan Mirjam Koen de eindregie heeft gedaan zijn Abels Eiland, Dominiek, Schildpad met roos en mes, Tuin, en L’enfant et les sortilèges (Betoverde dingen). Gerrit Timmers was bij deze voorstellingen verantwoordelijk voor het concept en het decor. Recent maakte ze, samen met Romana Vrede, Split Second voor vmbo en vwo leerlingen. Deze voorstelling speelt nog op het O.T. Zomerfestival van 23 augustus t/m 1 september 2012.
Mirjam Koen regisseerde René van ‘t Hof en Gerrit Timmers in Vallende Ster van Bernlef, waarvoor René van ’t Hof de VSCD-mimeprijs ontving. In seizoen 2009 -2010 regisseerde zij Het huis van de stilte naar het gelijknamige boek van Orhan Pamuk. Met choreograaf Ton Lutgerink maakte ze o.m. Happy Endings (Holland Festival 1992), en de dansopera Hamlet. Mirjam Koen voerde de eindregie over diverse producties van andere artistiek leiders. Ze regisseerde negen voorstellingen bij Theatergroep Carver, waarvan Café Lehmitz (1991) de Theaterfestivalprijs en de Nederlandse Mimeprijs won.
;newWindow.document.open();newWindow.document.write('<HTML><TITLE></TITLE><BODY bgcolor=#FFFFFF LEFTMARGIN=0 TOPMARGIN=0 MARGINHEIGHT=0 MARGINWIDTH=0 onKeyDown=\'k=event.keyCode;if(k==13||k==27||k==32)window.close()\'><div style=\'width:100%;height:100%;overflow:auto\' onClick=\'window.close()\'><IMG SRC=\'/media/o_t_mirjamkoenmarkjanssen.jpg\' WIDTH=1417 GALLERYIMG=no HEIGHT=1772 ALT=\'\' TITLE=\'\'></div></BODY></HTML>');newWindow.document.close();newWindow.focus();)
;newWindow.document.open();newWindow.document.write('<HTML><TITLE></TITLE><BODY bgcolor=#FFFFFF LEFTMARGIN=0 TOPMARGIN=0 MARGINHEIGHT=0 MARGINWIDTH=0 onKeyDown=\'k=event.keyCode;if(k==13||k==27||k==32)window.close()\'><div style=\'width:100%;height:100%;overflow:auto\' onClick=\'window.close()\'><IMG SRC=\'/media/diversen/1213/batelaan archief/-_philedeprez1696zww.jpg\' WIDTH=2362 GALLERYIMG=no HEIGHT=3543 ALT=\'\' TITLE=\'\'></div></BODY></HTML>');newWindow.document.close();newWindow.focus();)